گیاهان دارویی روستای اسدی غیاثوند- شنگ

شنگ وحشی با نام علمی Tragopogon collinus گیاهی از خانواده Asteraceae است و با نام محلی شن یکی از گیاهان خوراکی خودروی استان و متعلق به خانواده کاسنی یا Compositae است.

فارسی این گیاه شنگ است، در شیراز و اصفهان به شنگ آلاله و در خراسان ریش بز خالدار خطاب می ‌کنند. به این گیاه قندرون، سنسفیل، تسلسفیل، اسپلنج و اسفلنج هم می‌ گویند. در عربی نوع چمنی این گیاه که برگ های آن باریک ‌تر از شنگ می ‌باشد، لحبه النبس و زنب الخیل است. ولی در عراق و شامات به آن اذناب الخیل می‌ گویند.

شنگ در چمنزارهای نمناک شمال ایران، عمارلو، بین کبوترچای و زردچین، ایسپیلی ییلاق دامنه البرز، مخصوصا افجه و نارون می ‌روید و نوع چمنی این گیاه در مغرب ایران، تفرش، اراک، کوه شاهو و کردستان زیاد است، و در اروپا به علت زیبایی گل این گیاه، شنگ پرورش می‌ دهند. گیاه‌ شناسان قدیم نوع حقیقی شنگ را نر و نوع چمنی را ماده می ‌دانستند، و در زبان فرانسه به شنگ یارب دوشوو گویند و در فاصله اردیبهشت تا تیرماه ظاهر می‌ شود.

گیاه شنگ برای معده مقوی است و مصرف موضعی ریشه این گیاه در درمان عفونت و از بین بردن ترشحات گوش موثر است. برگ های گیاه شنگ از خونریزی معده جلوگیری می‌ کند. اگر مسموم شدید از ریشه‌ این گیاه استفاده کنید. برای رماتیسم مفید است و آب ریشه خام شنگ زگیل را از بین می ‌برد. برای مسلولین (گرفتاران بیماری سل) نفع بسیار دارد. گل این گیاه را بر روی محل سوختگی قرار دهید تا از قدرت التیام آن برای سوختگی پی ببرید!

خواص ریشه گیاه شنگ
ریشه گیاه شنگ دارای لعاب بوده و کمی تلخ است و خوردن آن اشتها را فوق‌ العاده زیاد می ‌کند. ریشه شنگ خلط ‌آور و نرم‌ کنده سینه و التیام دهنده زخم ها می باشد. از برگ های شنگ در سالاد استفاده می ‌کنند و ایرانیان آن را مانند کاهو و کاسنی با سرکه و بدون آن می ‌خورند، چون بسیار خنک می ‌باشد خوردن برگ های شنگ اسهال و خون ریزی معده را بند می‌ آورد همچنین از خون ریزی سینه جلوگیری می ‌کند و برای مسلولین (گرفتاران بیماری سل) نافع است.

گیاه شنگ به میزان زیاد از اسهال و خونریزی جلوگیری کرده و ریشه آن مقوی‌تر از برگش است

گیاه شنگ به میزان زیاد از اسهال و خونریزی جلوگیری کرده و ریشه آن مقوی‌تر از برگش است، ضمن اینکه شنگ در تحلیل ورم و تقویت اعصاب نیز مفید است. مصرف موضعی پودر گل و ریشه گیاه باعث تسریع التیام در روی زخم های چرکی و متعفن سودمند می‌ باشد. ضماد آن را برای التیام عصب قطع شده مفید دانسته ‌اند. ضماد گل شنگ با موم، جهت سوختگی با آتش مفید است. ریشه این گیاه در طب سنتی جهت سمیت‌زدایی بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد، حکیم محمد بن زکریای رازی خوردن ریشه گیاه شنگ را پادزهر سموم می ‌دانست. عصاره گیاه شنگ که در طب سنتی ایران طرثوت خوانده شده است پادزهری قوی است و در ساختن تریاق فارون به کار می ‌رود. برای معالجه نزله ریوی، نقرس، رماتیسم و امراض جلدی جوشانده شصت گرم ریشه شنگ را تجویز کرده ‌اند.

اگر این گیاه را پُختید هرگز آب آن را دور نریزید بلکه آن را بنوشید، زیرا منافع شنگ در آب جوشانده آن جمع می ‌شود، عصاره شنگ جهت درمان کچلی و زخم های جلدی مفید است.

ضمن اینکه شنگ در تحلیل ورم و تقویت اعصاب نیز مفید است. مصرف شنگ در معالجه روماتیسم، نقرس و امراض جلدی موثر دانست و مصرف ۶۰ گرم از جوشانده آن به این منظور توصیه می شود.

متخصص داروسازی سنتی می گوید: این گیاه در طب سنتی ایران از اهمیت ویژه‌ای در درمان برخی از بیماری‌ها برخوردار است.

وی در خصوص فواید درمانی گیاه شنگ تصریح کرد: این گیاه در درمان زخم‌های گوارشی و ریه مورد استفاده قرار می‌گیرد و عصاره آن به دلیل قابض بودن جهت درمان انواع خونریزی از جمله خونریزی‌های رحمی، دستگاه تنفسی و درمان برخی از انواع اسهال نیز موثر است.

وی با تأکید بر اینکه مطالعات فارماکولوژیک نشان‌دهنده موثر بودن عصاره این گیاه در درمان زخم معده و بیماری کولیت است، در پایان خاطرنشان کرد: اثرات ضد درد عصاره این گیاه در پژوهش‌های حیوانی به اثبات رسیده، مصرف آن در افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی توصیه نمی‌شود.

به گفته یک محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی، شنگ به میزان زیاد از اسهال و خونریزی جلوگیری کرده و ریشه آن مقوی‌تر از برگش است.

به گفته وی، آب ریشه خام گیاه شنگ در از بین بردن زگیل اثرگذار است. وی افزود: در شنگ ماده موثره‌ای وجود دارد که برای سلامتی کبد، شش و قلب مفید است. وی مصرف شنگ را در شب تسکین‌دهنده درد و سرفه دانست و مصرف آن را با روغن‌زیتون آرامبخش دانست.

وی در ادامه یا بیان اینکه تمام مواد مغذی شنگ در آب پخته شده آن یافت می‌شود، به افراد توصیه کرد به هیچ وجه آب جوشانده آن را دور نریزند.

گیاه "شنگ" موثر در درمان کولیت و بیماری التهابی روده است .

گیاهان دارویی روستای اسدی غیاثوند- اسفند

خاصیت اسپند (اسفند) در درمان بیماری‌ها چیست؟

مهم‌ترین خاصیت اسپند خاصیت میکروب‌کشی و ضدعفونی‌کنندگی آن است. طبع اسپند گرم و خشک است و از دانه‌های آن در طب سنتی برای درمان بیماری‌های ریه و کبد، اگزما، حساسیت، خارش، سنگینی گوش، سستی و پریدن ناگهانی اعضای بدن استفاده می‌شود.

اسپند ازجمله گیاهان دارویی است که با نام اسفند و حرمل نیز شناخته می‌شود و از گذشته‌های دور به‌عناوین‌مختلف ازجمله ضدعفونی کردن و خوشبو نمودن هوای محل زندگی، دور کردن چشم‌زخم و درمان بیماری‌ها در طب سنتی کاربرد داشته است. در این بخش از ستاره به معرفی خاصیت اسپند در درمان بیماری‌ها، مقدار مناسب، طریقه مصرف و عوارض زیاده‌روی در مصرف آن پرداخته‌ایم. با ما همراه شوید.

 

اسپند (Peganum harmala)
طبع گیاه	گرم و خشک (صفراوی)
طریقه مصرف	جوشانده تنتور دود کردن دانه اسپند
خواص درمانی	خاصیت ضدعفونی، ضدمیکروب و ضدانگل درمان بیماریهای ریه و کبد درمان اگزما، حساسیت و خارش درمان صرع، فلج، جنون، نسیان و سایر بیماریهای سرد دماغی و عصبی درمان شپش سر درمان روماتیسم و سیاتیک
مضرات	سقط جنین، سردرد و استفراغ، تضعیف سیستم اعصاب مرکزی
تداخل دارویی	قرصهای ضد افسردگی

 
خاصیت اسپند در طب سنتی (طبیعت و خواص درمانی)

طبع اسپند گرم و خشک است. برخی از مهم‌ترین خواص درمانی دانه‌های اسپبند به شرح زیر میباشد:

• اسپند دارای خاصیت قارچ کش و میکروب کش قوی است و از این رو همانند خواص عنبر نسارا، دود کردن آن برای ضدعفونی کردن هوای محیط بسیار مناسب است و در بیشتر کشورهای آسیایی از دانه‌های اسپند به عنوان ضدانگل، کرم کش و کشنده آمیب استفاده می شود.
• استفاده از روغن دانه‌های اسپند برای تسکین درد سیاتیک مناسب است.
• تقویت نیروی جنسی از دیگر خواص اسپند است.
• خاصیت اسپند در طب سنتی، کمک به رفع و درمان بیماری‌های ریه و کبد است. به این منظور، مقداری از دانه‌های اسپند را دم ‌کرده با کمی روغن کنجد مخلوط و میل شود.
• اسپند به درمان اگزما کمک میکند، به این منظور می توانید چند دانه اسپند را صبح ناشتا میل کنید.
• رفع بلغم، کمک به درمان حساسیت و برطرف نمودن خارش بدن سه خاصیت اسپند در طب سنتی است.
• از اسپند در طب سنتی برای درمان سنگینی گوش، کری و پیچیدن صدا در گوش استفاده می‌شود. به این منظور، مقداری از دانه‌های این گیاه را در آب ترب و روغن زیتون بجوشانید و به مقدار چند قطره داخل گوش بچکانید.
• درمان فلج، رعشه، سستی و پریدن ناگهانی اعضای بدن از فواید درمانی روغن اسپند است.
• جدا کردن خلطهای سفت و چسبنده سینه، کمک به درمان سرفه و تنگی نفس از دیگر خواص درمانی اسپند است.

گیاهان دارویی روستای اسدی غیاثوند- افسنتین

افسنتین طبیعت گرم و خشک داردخواص درمانی و روش مصرف

قسمت مورد استفاده : برگ‌ و سرشاخه‌های‌ گلدار آن‌

آرامبخش اعصاب ،‌رفع کم خونی ، کم خوابی : ۲ قاشق مرباخوری آن را ۱ فنجان آبجوش به مدت ۳۰ دقیقه دم کرده بعد از صاف کردن هر شب وقت خواب میل گردد

اختلالات قاعدگی : خانمهایی که عادت ماهیانه نامنظم دارند و گاهآ به تاخیر دارد  ۲ قاشق مرباخوری آن را با ۲ قاشق شاتره و ۱ لیوان آبجوش به مدت ۳۰ دقیقه دم کرده بعد از صاف کردن هر صبح قبل از صبحانه و هنگام عصرانه میل گردد برای رفع درد دوره عادت ماهانه ۲ گرم از آن را با ۱ لیوان آبجوش به مدت ۱۵ دقیقه دم کرده سه روز قبل از شروع دوره و همچنین در طول دوره میل نمایید

انگل در کودکان : ۲ قاشق مرباخوری آن را ۱ فنجان آبجوش به مدت ۳۰ دقیقه دم کرده بعد از صاف کردن هر شب وقت خواب میل گردد

تسکین درد مفاصل : ۱۰ گرم از آنرا با ۱۰ گرم گاوزبان ۵ گرم مخلصه با ۱ لیوان آبجوش دم کرده و پس از صاف کردن بنوشید درد مفاصل را آرام می گرداند

کبد ، صفرا ، دستگاه گوارش،  اشتها آور  : ۵ گرم آنرا با ۱ لیوان آبجوش دم داده روزی ۲ بار به صورت یک روز در میان بنوشید

حشرات موزی : در صورتی که اطراف محل سکونت شما حشرات موزی قرار دارد که شما را آزار می دهند  ۲۰ گرم از گل این گیاه را در یک شیشه ۶۰ سی سی روغن کنجد ریخته و درب بطری را محکم ببندید و در جایی گرم نگاه دارید با مالیدن چند قطره از روغن تهیه شده به بدن خود به راحتی به استراحت بپردازید و از گزند حشرات دور بمانید

خواص و روش مصرف تنطور افسنتین :

عفونت و تاولهای گندیده : میتوانید از این ماده استفاده کنید زیرا تنطور با سرعت جریان خون را زیاد کرده و خون را به طرف خود جذب می نماید  باید روزانه ۱۰ قطره از تنطور بدست آمده را در ۱ فنجان آب سرد حل کرده بدون اینکه با هیچ ماده ای شیرین شود میل نمایید  این دستور را باید ۳ الی ۴ روز و ۲ مرتبه در طول روز تکرار نمایید

طرز تهیه تنطور افسنتین :

۲۵ گرم گل خشک شده افسنتین را در یک شیشه با ۲۵۰ سی سی الکل سفید خالص مخلوط کرده به مدت ۱۰ روز تمام شیشه را در جایی گرم نگهداری کنید سپس به مصرف برسانید

گیاهان دارویی روستای اسدی غیاثوند- خولنجان

خولنجان (Alpinia officinarum) ارزش دارویی زیادی دارد، از معروف‌ترین خواص خولنجان افزایش نیروی جنسی مردان است. با سایر خواص خولنجان آشنا شوید.

خولنجان گیاهی علفی، چندساله به ارتفاع ۳ متر و از تیره زنجبیلیان است. دارای ساقه‌های زیرزمینی ضخیم و ساقه‌های هوایی فراوان می‌باشد.

ریشه گیاه خولنجان غده‌ای، به رنگ قرمز مایل به سیاه، معطر و دارای طعمی تند است و به آن ” قسط تلخ” نیز می‌گویند که درارای ارزش دارویی و غذایی زیادی است و ظاهری تقریبا شبیه زنجبیل دارد. گونه‌ای دیگر از گیاه خولنجان دارای ریشه زیرزمینی به رنگ زرد روشن است که به آن ” قسط شیرین” گفته می‌شود و دارای طعمی گزنده، معطر و با پوست نازکتر است.

عارف و گیاهشناسی به نام هیلدگارد دی بینگن این گیاه را ((چاشنی زندگی)) نامید. او اعتقاد داشت که گیاه خولنجان هدیه خداوند برای دور کردن بیماری‌هاست.

از خواص خولنجان گاهی برای حیوانات نیز بهره گرفته شده و در آسیا، به اسبها می‌دهند تا ظاهر پر انرژی‌تری داشته باشند.

قسمت های مورد استفاده خولنجان

ریشه خولنجان (قسط تلخ) در درست کردن ترشی و همچنین به صورت آسیاب شده در انواع خورش ها استفاده می‌شود و به عنوان ادویه‌ای معطر مانند پودر کاری مزه بهتری به غذا می‌دهد.

پودر ریزوم خشک شده گیاه خولنجان به عنوان انفیه هنگام سرماخوردگی مصرف می‌شود و همچنین به عنوان عطر نیز کاربرد دارد.

از خواص خولنجان استفاده آن در تهیه نوشابه و ژله است و در هندوستان به عنوان اسانس و عطر مصرف می‌شود.

خواص خولنجان (طبیعت و خواص درمانی)

طبیعت گیاه خولنجان گرم و خشک است.

خواص دارویی این گیاه عبارتند از

ضد سرماخوردگی است.
تشدید نعوظ و زیاد کردن شهوت مردان از معروف‌ترین خواص خولنجان است.
ادرار را کم و شب ادراری را درمان می‌کند.
درد معده را تسکین و دستگاه گوارش را تقویت می‌کند.
برای درمان درد کمر، رماتیسم و سیاتیک مفید است.
مکیدن و در دهان نگه داشتن خولنجان بوی بد دهان را برطرف می‌کند
یکی از خواص خولنجان درمان لکنت زبان است، به این منظور باید مقداری پودر آن را خورد و همچنین یک تکه از آن را مدام در دهان نگه داشت.
کک و مک صورت را برطرف می‌کند.
صدا را صاف و سردردهای رطوبتی را تسکین می‌دهد.

گیاهان دارویی روستای اسدی غیاثوند- والک

خواص والک چیست ؟

1- یکی از مهمترین خواص والک ریزش موى سفید و در آمدن موى سیاه به جاى آن است. دلیل این خاصیت اینست که والک دارای فلز منگنز است  و این فلز عامل اصلی سیاهى موى بدن است.

2- گیاه والک دارای املاح زیادیست، در نتیجه خون را قلیایى میکند و اسیدی بودن خون را از بین خواهد برد.

3- به گزارش آسان طب والک بسیار خنک و ضد رطوبت بدن است و وظیفه اش بستن راه ورود میکروب ها به عروق است.

4- گیاه والک ملین و اشتهاآور است و ادرار را هم زیاد خواهد کرد.

5- یکی دیگر از خواص والک اینست که مسکن صفرا و پاک کننده صفرا از می باشد.

6- جالب است بدانید گیاه والک بهترین درمان روماتیسم و تصلب شرائین است و همچنین درد معده را تسکین میدهد.

7-  شربت والک براى مبتلایان به تب و آبله مرغان و سرخک بسیار مفید است.

8-  سکنجبین میوه والک خنک کننده است و میتواند یرقان و التهاب صفرا و کبد را درمان بکند.

9- این نکته را باید بدانید که اگر بر روی پوستتان مالیده شود موجب قرمزی پوست می شود.